Ik ging mee met de wijnacademie voor een studiereis naar de Bourgogne en Champagne. De wijnacademie heeft ingang bij bijzondere wijnhuizen waar je als bezoeker niet zomaar binnenkomt.

Zo hadden we een gesprek in de wijngaard met de eigenaar van Romanee Comti, een legendarische wijnmaker in de cote d’Or. Met de voeten in de klei wees hij ons naar de top van de berg waar zijn grote grand cru wijnen vandaan komen.’Juist dat stukje wijngaard heeft aan het einde van de dag wat extra zon waardoor de druiven meer suikers ontwikkelen en beter rijp worden. En omdat de berg stijl is, hebben de druivenstokken meer te lijden, want in de grond zit minder water. Daardoor produceren de planten geconcentreerde volle trossen druiven,’ aldus Comti.

Bij het wijnhuis Clos de Vougeot kregen we een gedegen uitleg over het totale vinificatieproces. Van het moment dat de druiven geplukt worden totdat de wijn gebotteld wordt. In dit proces grijpt deze wijnmaker zo min mogelijk in, laat de natuurlijke gisten hun werk doen en op Franse eikenhouten vaten rijpen de wijnen eerst een aantal jaren. ‘Clos’ betekent ommuurde wijngaard, waar ik een paar mooie complexe premier cru wijnen van meenam voor in haar collectie.

In Champagne kon een rondleiding in de grotten van Veuve Cliquot niet ontbreken. ‘Veuve’ betekent weduwe en deze vrouw was de eerste die nadat haar man was overleden het bedrijf overnam en liet groeien tot op dit moment 24 miljoen flessen op jaarbasis. De kelders zijn indrukwekkend, meters onder de grond waar het naar natte kalk ruikt en de flessen tot aan het plafond liggen opgestapeld. In giropraktors- grote machines worden de flessen telkens een kwartslag gedraaid om de uiteindelijk de gist in de hals te laten afdalen. Vroeger was het een beroep, de remoutiers, liepen de hele dag in de donkere kelders de duizenden flessen telkens een kwartslag te draaien.

Bij Bollinger werden we op een lunch onthaald. Het was net als in een film van 007 waar deze champagne altijd met een schone dame door James Bond werd ontkurkt. In de grote hal was een zweem aan obers die continu met flessen bubbels rondliepen, overal bijschonken en een heel diner serveerde. Bij het hoofdgerecht werd een Bollinger uit 2005 geschonken, een prachtige fijne mousse, briochetonen en een lange afdronk. Om nooit te vergeten! Na de lunch ontnuchterde we in de koele kelders van Bollinger, waar overal posters van Bond aan de muur waren vastgespijkerd.