VondelVini

registervinoloog Maud Veldkamp

Tag: Viognier

Viognier: diva witte druivenras

Bij het woord diva denk ik aan een vrouw met lange, blonde, krullende haren die op haar hoofd zijn samengebonden in een vlecht. Ze ligt met haar wulpse boezem op haar zij op een bank in de stijl van Lodewijk de IVII. Haar lange jurk zit strak om haar heen in een nauwe wespentaille en drapeert wijduit over de toga van de bank. Ruches met fleurige bloemen sieren de onderkant van de jurk waar elegant een paar roze zijden hoge pumps onderuit komen.

De diva heeft tussen haar ranke vingers een koker en rookt een dun sigaretje dat ze met faveur in kleine wolkjes uitblaast. Op de salontafel staat een fles witte wijn in de koeler met twee glazen ernaast. Ze is in afwachting van het bezoek van de graaf van het nabijgelegen landgoed. Gaat hij haar schaken? Lukt het hem om deze diva te ontwapenen en haar hart te stelen? De graaf is nerveus, hij weet dat velen hem zijn voorgegaan en onverrichter zaken naar huis zijn gekeerd.

Zo moeilijk het is om de diva te versieren, zo moeilijk is het ook om van viognier een gebalanceerde kwalitatief mooie wijn te maken. Want ook de viognierdruif is wispelturig en laat zich niet makkelijk begeleiden. Is de druif te vroeg in het seizoen geoogst, dan zijn haar aroma’s nog niet volledig ontwikkeld en smaakt de wijn waterig en vlak. Is de druif te laat geoogst dan bouwt de druif teveel suikers op en smaakt de wijn te zoet en mist ze haar zuren. Wanneer met deze elementen goed rekening wordt gehouden, ontstaat er een weelderige bloemige wijn, met een mooie zuurgraad om haar strak te houden.

In de masterclass van Yalumba wijnen uit Australië vertelde Janny: ‘In onze wijngaarden telen we de viognierdruif. Het heeft ons jaren experimenteren gekost om uit te vinden hoe we de beste viognier kunnen maken. Per perceel van de wijngaard bepalen we wanneer de druiven klaar zijn voor de oogst. En de trossen die dan nog niet rijp zijn, laten we hangen en worden later nog geplukt. Het is zeer arbeidsintensief maar hierdoor ontstaan prachtige wijnen met een enorm bouquet en langere houdbaarheid.’

Voor mij staat een glas met deze bijzondere viognier uit 2008. In de neus komen associaties van fleurige bloemenweides naar voren. De wijn heeft een goudgele kleur en laat wat lichte tranen achter in het glas. De smaak is overweldigend, rijk aan aroma’s en geeft een vol mondgevoel. Tegelijkertijd heeft deze wijn voldoende zuren om goed in balans te zijn. Het is een wijn die zich volgens Janny ook heerlijk laat combineren met wat kruidig eten.

Later in Engeland probeer ik het uit. Mijn zus maakt Mexicaans eten en in de wijnwinkel heb ik een Yalumba viognier gevonden. Ik vul mijn wrap met tomatensalsa, stukjes gebraden kip, mango met verse rode peper en wat cuacamole. Ik vraag aan mijn zus wat ze ervan vindt. Ze neemt eerst een hap van de wrap en daarna een slok viognier. Haar ogen sperren open en haar mondhoeken gaan omhoog. Ik geloof dat deze diva verder geen woorden meer nodig heeft.

Peruaanse alpaca’s tussen de wijngaarden in Chili

Deze keer gaat de route naar Casablanca Valley vanaf de kustplaats Valparaiso, de poort naar de oceaan. Vanuit het hotel heb ik een tour geregeld die begint bij bodega Emiliana, een organische wijnmaker. We draaien de weg op van de bodega en aan weerszijden tussen de ranken glimmen rode rozen me tegemoet. Violet paarsachtige bloemen wapperen in de wind, een paar kippen lopen verdwaald op het terrein rond.

Enrico verwelkomt ons en hij begint enthousiast te vertellen: ‘Emiliana is afgesplitst van het veel grotere bedrijf Concha y Toro, we wilden onze eigen weg bewandelen in de manier hoe we met de druivenranken omgaan. Biodynamische wijnbouw eist veel geduld voordat financiële resultaten worden behaald. Het is een grote investering en levert minder hectoliters wijn op. Maar op de lange termijn blijven onze wijnranken gezond en echt bestendig tegen ziektes en vorst.’

Natuurlijke barrières zijn aangelegd door waterplanten en struiken aan te planten voor de wijngaarden. Hier nestelen de insecten zich die anders op de druiven gaan zitten, tussen de paarse planten zoemen de beesten. Op een kleine binnenplaats liggen een aantal Peruaanse alpaca’s. Na de oogst lopen ze vrij rond om de restanten van bladeren en gevallen druiven op te eten, een jaarlijks terugkerend ritueel.

De enige echte bedreiging vormt de plotselinge vorst in het begin van de herfst, vlak voor de oogst. Tussen de ranken staan windmolens die op kritieke momenten de warme lucht van boven naar beneden laten circuleren. Enrico vertelt: ‘Een paar jaar geleden ging meer dan de helft van de oogst van Concha y Toro verloren door de vorst. Onze wijnranken zijn gezond en hebben energie, ze zijn niet moe van het spuiten met pesticiden en overleven de ijzige temperaturen.’

In het lokaal staan de wijnen voor ons klaar om te proeven. De kwaliteit is aangeduid met Reserva en Gran Reserva en eventueel de naam van het gebied. We proeven een blend van chardonnay gemengd met viognier, marsanne en rousanne. Druiven die voornamelijk in het Franse Rhônegebied voorkomen en daar niet gemengd mogen worden met chardonnay.

Het levert een ‘dik’ glas wijn op met duidelijke dominantie van chardonnay en enige houtopvoeding, niet verkeerd, maar zeker geen eenvoudig borrelwijn. De hogere rode kwaliteitswijn bestaat uit een mix van 6 druivenrassen, waaronder mourvedre ook ongekend in deze streek. De Franse jongedame die hier stage loopt, helpt met de uitspraak van dit druivenras.

Ik kom tot de conclusie dat het geheim van het succes van de wijnen van Emiliana zit in de biodynamische wijnbouw en experimenten met andere druivenrassen.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén