VondelVini

registervinoloog Maud Veldkamp

Tag: Syrah

Welke wijn bij spaghetti bolognese?

Snuffelend door de wijnwinkel zoek ik naar een gemakkelijke rode tafelwijn voor bij een bord spaghetti bolognese. Ik ben nog niet zo thuis in de rode wijnen en laat me adviseren door Wytse die me een fles rode Spaanse wijn met de naam Alceno aanbeveelt. Hij vertelt dat de maker van de wijn Pedro Luis Martinez is en hij heeft het domein van zijn vader overgenomen.

De bodega ligt in het zuiden van Spanje onder Madrid in de streek Jumilla. Dit is een heuvelachtig gebied met hete zomers en er valt weinig regen. De druivenrassen die het in dit klimaat goed doen zijn: monastrell, tempranillo en syrah. Monastrell maakt kruidige, stevig wijnen met rijp blauw fruit, tempranillo is vooral bekend om zijn geur en smaak van rood fruit en vriendelijke niet te harde tannine en syrah is een kruidige druif die in de geur een pepertje afgeeft.

Ik benieuwd of deze wijn juist zwaar en krachtig is vanwege de monastrell en de syrah of toch vrolijk en fruitig door de assemblage met tempranillo. De spaghetti staat dampend op tafel, tijd om een glas rode wijn in te schenken. De wijn valt in Spanje onder de etikettering ‘joven’, dat jong betekent. De kleur is paarsrood en hij ruikt naar viooltjes en warme rode kersen. Ik neem een slok en proef dat de wijn een ronde smaak heeft heel aangenaam, makkelijk in de mond.

Ik krul de spaghetti om mijn vork en draai hem rond op mijn lepel. De slierten glijden naar binnen en met een slok van deze soepele wijn ben ik blij met de tempranillo, die het fruitige karakter in deze wijn een mooie balans geeft. Ik vind deze wijn echt gewoon een lekkere rode wijn voor bij de spaghetti.

Het geheim en succes van de Chileense wijnen

Chili, Santiago, een wereldstad met evenveel inwoners als Nederland. Ik ben vanuit de winter de zomer ingestapt, het is warm, mistig van de uitlaatgassen, hoe ga ik in deze miljoenenstad een uitweg vinden naar de verafgelegen wijnbodegas? Een taxi kost 150 euro voor een dag, Europese prijzen. Mijn bezoek staat gepland bij Quintay in Casablanca Valley. Het dorp Casablanca is een straat langs de snelweg, ik gok het erop dat er ook taxi’s rijden en koop een buskaart voor 2,75 euro.

Mijn vermoeden was juist, er zijn taxi’s. De chauffeur ratelt door in onverstaanbaar Spaans, ik lach en let op de weg waar we naar toe gaan. Plotseling doemt een groot wit gebouw tussen de wijnranken op waar met grote zilveren letters op staat: Quintay. We zijn gearriveerd en de auto stopt voor dit ultramoderne gebouw. Later vertelt Victor die mij de rondleiding geeft: ‘Deze ‘wijnkelder’ is gebouwd in 2005 met thermale panelen, waardoor het binnen koel blijft. ’

We lopen langs de wijngaarden en ik voel een frisse bries van de verderop gelegen oceaan. Victor vertelt: ‘Casablanca Valley heeft een koel klimaat en dat is in het dal perfect voor de groei van sauvignon blanc en chardonnay. Maar we hebben ook wijngaarden die in de bergen zijn aangeplant, dat is ideaal voor pinot noir en syrah. Overdag meer hitte en ‘s nachts een grotere afkoeling, is goed voor de groei van het fruit en concentratie van de suikers in de vruchten.

Victor laat me wijnen proeven, de beste sauvignon blanc heeft een lichte houtopvoeding gehad, daardoor meer complexiteit. Het is een genot, deze wijn heeft naar mijn oordeel meer rondeur dan de Loire sauvignon blanc en smaakt minder tropisch dan de Nieuw Zeelandse variant. Victor vertelt: ‘De percelen bij de kust geven minerale wijnen, in het dal domineren de citrustonen en in de bergen komt het fruit naar voren.’ Interessant om te weten.

Ik vraag aan Victor naar het geheim van het succes van de Chileense wijnen. Een glimlach komt op zijn gezicht, hij fronst zijn wenkbrauwen en zegt: ‘Allereerst staat de hoge kwaliteit van onze wijnen voorop en ten tweede zijn ze betaalbaar. We moeten concurreren met de wijnen uit Europa. Goedkope arbeidskrachten spelen daarbij een rol, waardoor we een serieuze plaats innemen op de internationale wijnmarkt.’ Betaalbare kwaliteit is het sleutelwoord.

We lopen naar buiten waar de barbecue staat te walmen, varkens worden geroosterd, ‘caballero’s’ komen te paard aanrijden voor het grote feest ter afsluiting van de zomer. Met een mooi glas wijn in mijn hand mag ik meegenieten van dit festijn.

Châteauneuf-du-Pape: een pauselijke wijn

In mijn zoektocht naar wijn speur ik altijd naar bijzondere etiketten. In de wijnwinkel kan ik uren snuffelen om in verstopte hoeken iets speciaals te vinden. Achter de grote eikenhouten vaten gaat een kastanjebruine fles schuil met daarop afgebeeld een paar monniken. Ik laat mijn ogen er over heen glijden en zie dat het een witte Châteauneuf-du-Pape is. Opvallend, want meestal zijn deze wijnen rood.

En dus ging ik op zoek naar het verhaal van deze wijn. Châteauneuf-du-Pape is vernoemd naar de paus die woonde in het kasteel in Châteauneuf. De paus liet wijnen maken, net zoals zijn geestelijke rangorde in de katholieke kerk. De wijnen kernmerken zich namelijk door drie kernwoorden: kruidig, krachtig en dominant. De vraag die mij bezighoudt is: ‘Hoe komt het dat juist op deze plek dit soort wijnen gemaakt kunnen worden?’ Het antwoord ligt besloten in drie sleutelwoorden: klimaat, bodem en druivenras. Het zijn onder andere de Syrah en Grenache Blanc die zorgen voor stevigheid in de rode en witte wijn.

Voor mij staat een fles witte Châteauneuf-du-Pape, bijzonder, want de productie van wit in het gebied is slechts tien procent. Hij komt van het Domaine des Senechaux en is uit 2009, op het etiket staan geestelijken afgebeeld en op de achtergrond het kasteel. Op de tafel liggen stukjes krabstick in een schaaltje, misschien niet zo verfijnd, maar wel één van mijn favoriete borrelhapjes. En in het voorbijgaan in de ijskast viel mijn oog op een stukje rode Franse kaas.

De wijn heeft een lichtgele kleur en ruikt naar een alpenweide die volop in bloei staat met madeliefjes en paardenbloemen. In de smaak ontdek ik kruiden, maar weet ze niet precies te omschrijven, en zoete abrikozen en amandel. Het geeft een mollig gevoel in mijn mond en naar mijn idee is de wijn mooi in balans met een licht zuurtje op de achtergrond. In het proeven van wijnen begin ik te leren dat het belangrijk is dat de suikers en zuren van de druiven in balans zijn.

De krabsticks zijn lekker, maar ik vind ze eigenlijk niet zo passen bij deze wijn die zo krachtig en prettig dominant is in haar smaak. Niet voor niets viel mijn oog op de rode Franse kaas: een puntje kaas en een slokje wijn, ik proef alle notennuances die hierdoor op de voorgrond komen. In mijn oordeel ben ik het eens: dit is écht een pauselijke wijn.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén