VondelVini

registervinoloog Maud Veldkamp

Tag: Pinot Blanc

Zeelandse wijn van de Kleine Schorre past prima bij big five

Het is aangenaam koel in het proeflokaal. Ik vraag aan de jongen achter de bar naar Johan met wie ik een afspraak heb. ‘Met een kwartiertje, hij is nog met zijn trekker in de wijngaard,’ is het antwoord. Ondertussen valt mijn oog op een vetgedrukte kop in de nieuwsbrief die op de bar ligt. ‘Kleine Schorre schenkt de wijn tijdens lunch nucleaire top.’ Het verhaal gaat verder en ik lees het aandachtig door. Het idee dat president Obama en de rest van de wereldleiders Nederlandse wijn dronken, vind ik fascinerend.

Even later word ik vrolijk begroet door Johan, een enthousiaste jongeman, de eigenaar van de wijnhoeve. Vol trots vertelt hij dat de Kleine Schorre gevraagd werd de wijnen te leveren voor de lunch tijdens de top. Helaas mocht Johan zelf niet de wijn uitschenken, alles was top secret en beveiligd. Ik ben ondertussen nieuwsgierig geworden naar het geheim van deze Zeeuwse wijnen. Buiten waait de frisse zeewind en ik vraag of deze aangename bries terug te vinden is in de smaak van de wijnen.

Hij legt uit dat te veel wind en storm juist schade aan kan brengen in de wijngaard. De druivenrassen die in Zeeland goed gedijen zijn de Duitse rassen: sylvaner, pinot gris, auxerrois en pinot blanc. ‘Logisch,’ denk ik want dat zijn de rassen die in de noordelijke wijngebieden floreren. En dat komt mooi uit want deze witte wijnen gaan het beste samen met de big five van Zeeland: ziltige oesters, mosselen, paling, kreeft en garnalen.

We lopen tussen de wijnranken door, de druiven zijn nog volop aan het groeien. Het ene ras zoals auxerrois groeit sneller dan bijvoorbeeld pinot gris. Volgens Johan is het de kunst van de wijnmaker om bij auxerrois de opbrengst laag te houden. Deze druif groeit graag, maar dan zitten er weinig aroma’s in het vruchtvlees. Hoe lager de opbrengst per hectare, des te smaakvoller de wijn deze druif produceert.

Dan komt het langverwacht moment om deze pareltjes te mogen proeven. De eerste wijn verrast me gelijk, want het is een Brut met een bijzonder fijne mousse. De stille wijn is in Zeeland gemaakt, maar de tweede vergisting op de fles gebeurt in Luxemburg omdat daar speciale apparatuur voor nodig is. Ik beaam dat de Auxerrois Reserva die Obama ook heeft gedronken, absoluut een stuivende frisheid heeft, die je alleen in Zeeland kan aantreffen.

Aan het eind van de middag loop ik weg met twee flessen uit de winkel onder mijn arm: vanavond drink ik de Barrique Pinot Gris 2012, met 6 maanden houtlagering op Oost-Europese vaten. Spannend.

Wijnbrevet-examen: de ultieme test

In de examenzaal heerst een ijzige stilte. Voor mij staan zes glazen, gevuld met drie witte en drie rode wijnen. De eerste vragen voor het wijnbrevet zijn: welke wijn zit in welk glas. Het klamme zweet nestelt zich onder mijn oksels. Dit vind ik het moeilijkste gedeelte van het examen. De kunst is om niet te nerveus te worden en rustig de glazen te analyseren naar kleur, geur en dan bevestiging zoeken in de smaak.

Bij het eerste glas wit heb ik de keuze tussen een Chileense chardonnay 2008, een Franse viognier 2012 en een Elzas pinot blanc 2012. De wijn is lichtgeel, aan de kleur te zien een jonge wijn, dus de Chileen uit 2008 kan ik direct wegstrepen. Ik wals de wijn en ruik diep in de ontluikende aroma’s. Geurige bloemenvelden komen mij tegemoet en ik denk gelijk aan de zoetheid van een viognier. Een slok in mijn mond geeft een andere indruk, want ik proef teveel zuren. Twijfel alom, dan toch de pinot blanc?

Het eerste rode glas kleurt roodbruin, dit betekent een wijn die meer op leeftijd is. De genoemde jonge Beaujolais Fleurie kan ik in dit rijtje wegstrepen. Dan heb ik de keuze tussen een Rioja Reserva 2006, dit betekent minimaal twee jaar houtlagering en een jaar rijping op fles. En een Australische cabernet sauvignon uit 2010. De Rioja is gemaakt van tempranillo, deze moet fruitig smaken zonder al te veel tannines. Ik wals het glas en proef de wijn, mooi vol rond. Ik kies voor de Rioja.

Na de wijntest beginnen de meerkeuze vragen. Zijn er in Savoye meer rode, witte of rode en witte wijnen? Mijn hersens kraken, mijn focus lag in dat hoofdstuk bij de Jura. Ik leerde over vin jaune, een wijn waarvan de druiven maanden buiten in open vaten rijpen, door de oxidatie ontstaat een sherry-achtige smaak. Terug naar Savoye, ik weet het niet en doe een gok. Dan een vraag over druivenrassen: wat zijn de witte en de rode in Italië. Goed opletten en kijken: dit moet ik weten. Rood is nebbiolo en wit is trebbiano.

Met rode koontjes loop ik de examenzaal uit, waar in de kantine gelijk een lijst hangt met de juiste wijnen. Mijn hart klopt, want ik moet minimaal twee wijnen goed hebben. Met een snelle blik gaan mijn ogen langs de lijst. Toch een pinot blanc, hé jammer die heb ik fout. Dan een riesling, ja die was goed. De Rioja is ook fout, eigenlijk niet verwonderlijk, want de kans is klein dat er zo’n mooie wijn wordt geschonken voor het examen. Maar een Bordeaux had ik ook goed. Mijn hart kalmeert, voor de wijnen heb ik een voldoende.

Thuis kijk ik in het wijnboek de vragen na waarvan ik de antwoorden niet wist of twijfelde. Met spanning wacht ik op de uitslag, zo ja, dan kan ik door naar de vinologenopleiding.

Maandagmorgen kreeg ik het verlossende antwoord: geslaagd!

Waarom Crémant geen Champagne heet

De bubbels van Champagne zijn sprankelende, vonkelende bolletjes die continu naar boven stromen en dat heeft iets vrolijks, samen met de knal door het ontkurken van de fles. Zeker als de fles niet voorzichtig opengaat, spuit de Champagne bruisend alle kanten op. Overigens schijnen er in Frankrijk bij dit ritueel jaarlijks een aantal doden te vallen doordat de fles verkeerd wordt gericht. Een vliegende champagnekurk kan dus dodelijk zijn. Dat is ook één van de kenmerken van de echte Champagne: achter de kurk zit minimaal 5 bar aan druk opgebouwd.

Een bubbel is feestelijk, prikkelend in de mond waardoor er een vrolijke sensatie ontstaat. In de reclamewereld heeft zelfs het non-alcoholische drankje Crodino de wereld doen geloven dat iedereen van deze oranje bubbel op zijn kop staat. In Nederland drinken kinderen Jip en Janneke Champagne zodat ze ook mee kunnen doen. De Spanjaarden drinken Cava, de Italianen maken hun Prosecco en de Duitsers houden van Sekt.

In Frankrijk worden verschillende bubbels gemaakt. Champagne mag alleen maar deze naam dragen als het uit de Champagnestreek komt. Dat is de reden waarom een Crémant geen Champagne mag heten. Crémant is een mousserende wijn die wordt gemaakt in andere streken van Frankrijk, bijvoorbeeld de Bourgogne of de Elzas. De bodem van de druivenstokken in de Champagne is namelijk heel karakteristiek: een dikke laag kalk met zeefossielen en krijt. En dit is precies nodig voor de finesse van de echte Champagne.

Mijn zusje is jarig en natuurlijk heb ik een vrolijke fles bij me. Een Crémant d’Alcase die zich prachtig laat fotograferen naast de Boeddha in de tuin, een mooi stilleven voordat we gaan knallen. `Plok,’ klinkt het geluid waar iedereen blij van wordt. De bubbels stromen door, hoe fijner de bubbels hoe mooier de Crémant of Champagne heb ik geleerd. Deze mousse ontstaat door een tweede gisting op de fles, anders dan bijvoorbeeld een blikje cola waar het koolzuurgas in wordt gespoten en de bolletjes agressief naar boven bruisen.

Delicaat en elegant is de omschrijving van deze Cremant d’Alcase en dat is hij zeker. Dat komt door de druivenrassen waarvan hij is gemaakt, de Pinot Blanc, Pinot Gris en Chardonnay. Ik denk dat deze mooie Cremant d’Alcase kan wedijveren met een Champagne. Helaas een goed referentiekader om deze vergelijking te maken heb ik nog onvoldoende. Daarvoor is slecht één oplossing: vaker bubbels proeven.

Pinot Gris Grand Cru en Chianti Classico; Moeder- en Vaderdagwijnen

In het licht gevangen; scherpe zonnestralen doorboren de naakte oppervlakte van mijn huid. We zoeken de koelte tussen de bomen, de bladeren ruisen bijna geluidloos heen en weer. Het is vreedzaam, mijn viervoeter stapt in een rustig tempo door. Mijn gedachten gaan terug naar vorige week, het was moederdag. De dag begon met een bos pioenrozen en een fles Pinot Gris Grand Cru.

Deze Pinot Gris komt van het domein Bruno Sorg in de Elzas. De familie heeft drie wijngaarden met een Grand Cru status, waaronder de Pfersigberg waar de druiven groeien op een duurzame bodem. Dat betekent dat de natuur haar eigen gang gaat en gele bloemen achter laat. Het domein Bruno Sorg maakt wijnen van alle grote druivenrassen uit de Elzas zoals riesling, gewürztraminer, muscat, pinot blanc en sylvaner.

In de keuken brandt het kacheltje hoog, de gouden kaarsen flikkeren in donkere schaduwen tegen de witte muur. Ik schenk de glazen in met een bodem wijn, zij heeft een stroachtige kleur en laat haar tranen achter in het glas. Mijn moeder proeft en zegt: ‘Lieve Maud, wat heb je een prachtige wijn voor ons uitgezocht, het is net een abrikoosje.’

Mijn paard schrikt van een reiger die uit de slootkant omhoog vliegt. Het brengt mijn gedachten terug naar de werkelijkheid. Dat was Moederdag, nog even en het is Vaderdag. Welke wijn zal ik dan meenemen? Ik denk een volle Chianti Classico, een riserva uit 2008, die in de voorraad staat. Deze wijn heeft de hoogste classificatie in Italië, namelijk denominazione di origine controllata e garantita. Riserva betekent dat de wijn een minimale houtlagering heeft gehad van twee jaar.

In mijn wijnboek lees ik: ‘Een goede chianti heeft een levendige rode kleur die naarmat e de jaren verstrijken overgaat in roodbruin. In de geur ruik je zachte houttonen, specerijen en je proeft droge lichte tannines, die bij oudere chianti’s mild, fluwelig en harmonisch wordt.’ Dat belooft wat, dit wordt mijn Vaderdagwijn.

Kleine Schorre in Zeeland is prima bodem voor wijn

De frisse zeewind waait ferm door mijn haren. Ik zuig de schone lucht diep door mijn longen naar binnen. Het water klotst tegen de rand van de kade. Oesterschelpen liggen leeggepeuzeld op de keien, witte meeuwen krijsen eromheen. De ziltige geur van het zand doordringt mijn neusvleugels. Ik ben in Zeeland. Bij Zeeland denk ik aan verse Oosterscheldekreeft en mosselen eten. Wat ik niet wist, is dat er hier in het zuiden van Nederland ook prachtige wijnen worden gemaakt die aansluiten bij alle culinaire heerlijkheden die Zeeland te bieden heeft.

Wijnhoeve de Kleine Schorre ligt in Dreischor en heeft maar liefst tien hectare wijnstokken en is daarmee de grootste wijngaard in Nederland. De wijnhoeve bestaat sinds 2001 en heeft samen met het Luxemburgse wijnbedrijf Cep d’Or een selectie van druiven gemaakt. Het is opvallend dat hier voornamelijk de druivenrassen worden geteeld die in de Elzas voorkomen. Het zijn de druivenrassen pinot gris, pinot blanc, rivaner en auxerrois.

Auxerrois is een druivenras dat mij niet bekend voorkomt. In de Elzas zijn zeven druivenrassen waarvan vijf nobele: riesling, gewurztraminer, pinot gris, muscat en pinot noir. De niet nobele druivenrassen zijn pinot blanc en sylvaner. Ik kom erachter dat auxerrois een oud druivenras is dat vermoedelijk uit Lotharingen afkomstig is. De naam komt van het graafschap Auxerrois. De druif is zeer geschikt voor de bodem en het Limburgse klimaat.

Wijnhoeve de Kleine Schorre heeft gekozen voor druiven die goed aansluiten bij de zilte zaligheden van Zeeland zoals mosselen, kreeft, oesters, platvis, lamsoor en zeekraal. De druivenrassen die zij in hun wijngaard hebben zijn pinot gris, pinot blanc, rivaner en auxerrois. Op tafel staat voor mij deze Nederlandse wijn, hij is gemaakt van pinot blanc en auxerrois.

In het glas schenk ik een beetje wijn in, wals het vocht en ruik de geuren van Zeeland. In de smaak proef ik de frisheid van de zee die zich vertaalt in een strakke zuiverheid. Een mooie zuurgraad met een afdronk die mij doet denken aan ons Nederlandse klimaat. Voor het eerst proef ik een wijn uit eigen land. Ik ben er trots op dat er in Nederland zulke mooie wijnen worden gemaakt!

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén