In het licht gevangen; scherpe zonnestralen doorboren de naakte oppervlakte van mijn huid. We zoeken de koelte tussen de bomen, de bladeren ruisen bijna geluidloos heen en weer. Het is vreedzaam, mijn viervoeter stapt in een rustig tempo door. Mijn gedachten gaan terug naar vorige week, het was moederdag. De dag begon met een bos pioenrozen en een fles Pinot Gris Grand Cru.

Deze Pinot Gris komt van het domein Bruno Sorg in de Elzas. De familie heeft drie wijngaarden met een Grand Cru status, waaronder de Pfersigberg waar de druiven groeien op een duurzame bodem. Dat betekent dat de natuur haar eigen gang gaat en gele bloemen achter laat. Het domein Bruno Sorg maakt wijnen van alle grote druivenrassen uit de Elzas zoals riesling, gewürztraminer, muscat, pinot blanc en sylvaner.

In de keuken brandt het kacheltje hoog, de gouden kaarsen flikkeren in donkere schaduwen tegen de witte muur. Ik schenk de glazen in met een bodem wijn, zij heeft een stroachtige kleur en laat haar tranen achter in het glas. Mijn moeder proeft en zegt: ‘Lieve Maud, wat heb je een prachtige wijn voor ons uitgezocht, het is net een abrikoosje.’

Mijn paard schrikt van een reiger die uit de slootkant omhoog vliegt. Het brengt mijn gedachten terug naar de werkelijkheid. Dat was Moederdag, nog even en het is Vaderdag. Welke wijn zal ik dan meenemen? Ik denk een volle Chianti Classico, een riserva uit 2008, die in de voorraad staat. Deze wijn heeft de hoogste classificatie in Italië, namelijk denominazione di origine controllata e garantita. Riserva betekent dat de wijn een minimale houtlagering heeft gehad van twee jaar.

In mijn wijnboek lees ik: ‘Een goede chianti heeft een levendige rode kleur die naarmat e de jaren verstrijken overgaat in roodbruin. In de geur ruik je zachte houttonen, specerijen en je proeft droge lichte tannines, die bij oudere chianti’s mild, fluwelig en harmonisch wordt.’ Dat belooft wat, dit wordt mijn Vaderdagwijn.