Duitsland staat niet op nummer één op mijn verlanglijst om een wijnreis naartoe te maken. Nee, ik kies liever een exotisch oord zoals Chili of dichtbij huis, de chique Champagne. Duitsland associeer ik met het stinkende rooksluimerende Ruhrgebied, om via snelle autowegen uiteindelijk de frisse berglucht op te kunnen snuiven in Zwitserland. Maar de Riesling trekt, dus ik waag het erop en geef gas in mijn oranje Fiat Panda.

Met een vol ingedrukt pedaal rijd ik op de autoroute, voorbijgescheurd door vele Mercedessen, Audi’s en BMW’s, totdat Tom mij van de snelweg afleidt. Het landschap verandert van asgrauwe schoorstenen naar glooiende groene heuvels. In het dal schittert het water me met een kalme slag in de rivier tegemoet, het is de Moezel. Aan beide zijden vanaf de oever staan de wijnranken hoog opgesteld.

“De beste riesling groeit op de steile flank in de bocht van dit gedeelte van de rivier,” vertelt Geertruida en laat mij vol trots een Grosse Gewachs uit 2008 proeven. Het is een wijn die uitspringt door zijn stroperige honingtonen, lichte petrolgeur, in combinatie met uitgebalanceerde zuren. Wat een feest om te proeven. Na de rondleiding door de kelder, laad ik de eerste dozen wijn in mijn auto. Ik kijk naar de lucht, bewolkt en zelfs regen op komst. Voor kamperen wat minder, maar tenminste geen verhitting voor de wijn.

Mijn reis gaat verder naar Slot Johannisberg in Rheingau, een klassieker die op de lijst niet mag ontbreken. Hier is ooit de Spätlase uitgevonden, laat geoogste druiven die zijn aangetast door edele rotting. Een dame op hoge hakken en met uitgemeten rode lipstick op haar mond vertelt: ”In 1775 wachtten de Benedictijner monniken op het sein van de vorst van Fulda om met de oogst te beginnen. Hij kwam te laat en de druiven waren aangetast door rot. Ze besloten om toch te oogsten en wijn te maken. Het vocht bleek zoeter en hemels te zijn. Hiermee was de Spätlase geboren.”

Met nog een doos wijn rijd ik verder naar de Pfalz, een zuidelijker gelegen gebied. Ik verbaas mijzelf nog steeds dat ik hier gewoon in Duitsland ben, een paar honderd kilometer van huis, de natuur laat mij verassen door de uitgestrekte groene dalen, soms beplant met geelkoppige zonnebloemen. Mijn vooringenomen beeld over Duitsland is bijgesteld, ik kan niet anders zeggen, de natuur is prachtig en de wijnen goddelijk.